روزنوشت های آراد حقی

لینکهای مرتبط با مقاله :
لینک قسمت دوم مقاله

در طول سالها ، مدیریت کامپیوترها ساده تر شده است ، سخت افزارها و نرم افزارها قابل اطمینان تر شده اند ، استفاده از سیستم های عامل ساده تر و بسیاری از وظایف مدیریتی به صورتی کاملا اتوماتیک انجام می شوند. با این حال بروزرسانی نرم افزارها همچنان یکی از مواردی است که به صورت مداوم نیاز به توجه دارد. صدمات ناشی از عدم نصب و یا عدم نصب به موقع بروزرسانی های نرم افزاری می تواند موجب بروز صدمات جبران ناپذیری شود. اگر کامپیوترهای شما به جدیدترین بروزرسانی های نرم افزاری مجهز نباشند می توانند توسط هکرها و از طریق آسیب پذیری های نرم افزاری مورد حمله و سو استفاده قرارگیرند. آلوده شدن کامپیوترهای بیشتر در یک شبکه ، از دست رفتن و یا سرقت اطلاعات حساس ، کاهش زمان خدمت دهی کامپیوترهای یک شبکه تنها گوشه کوچکی از مشکلاتی هستند که ممکن است بدلیل عدم بروزرسانی مناسب نرم افزارها بوقوع بپیوندند.

مایکروسافت با هدف کمک به تکنسین های شبکه در جهت توزیع بروزرسانی های نرم افزاری در سازمان و با در نظر داشتن به حداقل رسانیدن زمان لازم برای مدیریت بروزرسانی ها ،  سرویس Windows Server Update Services و یا به اختصار WSUS را ارائه داده است. به طور خلاصه ، WSUS به شما اجازه می دهد بروزرسانی مورد نظر خود را دانلود ، تایید (بعد از آزمایش کردن آن) و آن را در شبکه سازمانی خود بدون در نظر گرفتن تعداد کامپیوترهایی که مدیریت آنها را بر عهده دارید ، توزیع نمایید.

[مشاهده ادامه مطلب]

مقاله زیر را در راستای همکاری با سایت وبلاگینا ، اختصاصاً برای آن سایت نگارش کرده ام . این مقاله بازنشر مقاله اصلی است. بدلیل بازنشر بودن این مطلب امکان ارسال نظر در مورد این مطلب را غیرفعال کرده ام. برای ارسال نظر به اصل مقاله در سایت وبلاگینا مراجعه نمایید و نظرات و سوالات خود در آنجا مطرح نمایید.

ویندوز سرور ۲۰۰۸ از دو نوع پیکربندی دیسک به صورت Basic و Dynamic پشتیبانی می نماید. دیسک های Basic به پارتیشن ها تقسیم می شوند و می توانند در نسخه های قبلی ویندوز نیز مورد استفاده قرار گیرند. دیسک های Dynamic به volume ها تقسیم می شوند و ویندوز سرور ۲۰۰۰ و نسخه های بعدی ویندوز از آن پشتیبانی بعمل می آورند. هنگامیکه یک دیسک Initialize می شود ، به صورت اتوماتیک از نوع Basic ایجاد می شود ، اما هنگامیکه یک Fault-tolerance Volume Set جدید ساخته می شود ، دیسک های قرارگرفته در مجموعه (Set) به دیسک های Dynamic تبدیل می شوند. امکانات مرتبط با Fault-tolerance و قابلیت ویرایش دیسک ها بدون نیاز راه اندازی مجدد سیستم ، ویژگی هایی است که دیسک های Dynamic را از دیسک های Basic متمایز می سازند.

یک دیسک Basic می تواند به سادگی و بدون از دست دادن اطلاعات به یک دیسک Dynamic تبدیل شود. هنگامیکه یک دیسک Basic تبدیل می شود ، پارتیشن ها به صورت اتوماتیک به Volume های مناسب تبدیل می شوند. هرچند که باید این نکته را در نظر داشته باشید که تبدیل دیسک های Dynamic به Basic کار چندان ساده ای نیست . ابتدا باید از داده های قرارگرفته بر روی دیسک Dynamic ، پشتیبان تهیه شود و یا داده های آن به محل دیگری منتقل گردد و سپس باید تمامی Volume های دیسک حذف شوند. بعد از انتقال داده ها و حذف Volume ها می توانید دیسک Dynamic را به دیسک Basic تبدیل نمایید.

[مشاهده ادامه مطلب]

مقاله زیر را در راستای همکاری با سایت وبلاگینا ، اختصاصاً برای آن سایت نگارش کرده ام . این مقاله بازنشر مقاله اصلی است. بدلیل بازنشر بودن این مطلب امکان ارسال نظر در مورد این مطلب را غیرفعال کرده ام. برای ارسال نظر به اصل مقاله در سایت وبلاگینا مراجعه نمایید و نظرات و سوالات خود در آنجا مطرح نمایید.

متخصصین شبکه همواره با سازمان هایی روبرو هستند که از WINS برای تبدیل (Resolve کردن)  نام های مبتنی بر NetBIOS (نام هایی که به Computer Name اشاره دارند) به آدرس های TCP/IP استفاده می کنند. امروزه سازمان های بسیاری را می توان یافت که از ترکیب DNS و WINS برای Name Resolution استفاده می نمایند.  متاسفانه WINS به کندی در حال منسوخ شدن است و متخصصین شبکه باید بدنبال راهکاری برای  حذف آن از شبکه های خود باشند.

در جهت کمک به سازمان ها به منظور حذف WINS و جایگزینی آن با سرویس های مبتنی بر DNS ، ویندوز سرور ۲۰۰۸ از Zone های جدیدی با نام GlobalName Zone پشتیبانی می نماید. این Zone ها دقیقا مانند WINS به صورت Single Label هستند و در واقع می توانید آنها را نام های DNS بدون پسوند (مانند .com و .net) در نظر بگیرید. برخلاف WINS ، GlobalName Zone ها برای پشتیبانی از شبکه های Peer-to-Peer و Name Resolution ایستگاه های کاری مناسب نیستند و از بروزرسانی خودکاری DNS (DNS Dynamic Update) پشتیبانی نمی نمایند.

GlobalName Zone ها برای کار با سرورها طراحی شده اند . با توجه به اینکه این Zone ها از نوع Dynamic نیستند ، مدیران و متخصصان شبکه ها باید به صورت دستی رکورد های آنها را به Zone های خود اضافه نمایند. در اکثر سازمان ها ، سرور ها آدرس IP استاتیک دارند و این مورد با طراحی GlobalName Zone ها همخوانی کامل دارد.