روزنوشت های آراد حقی

در این فیلم آموزشی چگونگی Join کردن کامپیوتر به دامین را فراخواهید گرفت . این فیلم آموزشی بر پایه ویندوز ۷ تولید شده است با این حال برسایر نسخه های ویندوز نیز قابل اعمال است . در این فیلم فرض شده است که در شبکه شما یک Domain Controller وجود دارد وDHCP سروری در شبکه وجود ندارد . از این رو باید اقدام به تنظیم دستی IP بر روی Network Adapter نمایید . IP اعمال شده به کلاینت با توجه به سناریو مطرح شده در فیلم های پیشین انتخاب می شود . چناچه با چگونگی راه اندازی Domain Controller و نصب اکتیودایرکتوری آشنایی ندارید به این ویدئو  آموزشی مراجعه نمایید . همچنین می توانید با استفاده از DHCP سرور اقدام به توزیع آدرس های IP و سایر تنظیمات مربوطه در شبکه نمایید که در آن صورت نیازی به انجام تنظیمات دستی شرح داده شده بر روی Network Adapter ندارید و تنظیمات کارت شبکه را در حالت Automatically به حال خود رها نمایید . همچنین راه اندازی و پیکربندی اولیه DHCP سرور نیز در این ویدئو آموزشی شرح داده شده است.

سطح آموزشی : مقدماتی
پیش نیاز : راه اندازی DC
توضیحات بیشتر : در سناریو فوق DC در آدرس ۱۹۲٫۱۶۸٫۲۰٫۱ در دسترس است ، از این رو کلاینت نیز در محدوده IP ی همسانی با آدرس ۱۹۲٫۱۶۸٫۲۰٫۱۰ پیکربندی می شود.

در صورتی که از Windows Server 2008 بر روی سیستم خود بهره می برید و چناچه تصمیم گرفته اید که Windows 7 را در کنار آن تجربه نمایید باید این نکته را مد نظر داشته باشید که امکان Dual Boot بین آنها در حالت عادی وجود ندارد و این کار نیازمند انجام تغییراتی در Boot Loader سیستم است . Windows 7 بعد از نصب به صورت پیش فرض Boot Loader موجود در سیستم را حذف و Boot Loader خود را جایگزین می نماید .

bcdedit یک ابزار ساده و در عین حال کاربردی برای مدیریت فایل Loader می باشد . باید اعتراف کرد که bcdedit موجود در Windows 7 و یا Windows Server 2008 R2 تغییرات بسیار مثبتی نسبت به سلف های خود کرده است و کار با آن بسیار ساده تر شده است و از درگیری های پیچیده و دستورات طولانی چندان خبری نیست .

مراحل :

ابتدا بهتر است Windows Server 2008 را در درایو C نصب کنید . (در صورتی که در حال حاضر ویندوز سرور شما در درایو دیگری نصب است ، نیازی به نصب مجدد و تغییر محل نصب ندارید.)

Windows 7 را در درایو D نصب نمایید . (توجه داشته باشید که با نصب ویندوز در این مرحله ، Windows 7 تنظیمات بوت خود را بر روس سیستم می نویسد.)

[مشاهده ادامه مطلب]

شخصی سازی و یا اصطلاحا Customize کردن پروفایل از جمله اموری است که در چارچوب شبکه های تجاری و اداری انجام می پذیرد . همانگونه که در مطالب پیشین اشاره شد نسل جدیدی از پروفایل های سیستم عامل ویندوز تحت عنوان Windows Profiles v2 ارائه شده است که از ساختار متفاوتی با نسل های پیشین برخوردار هستند . (جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد پروفایل های نسل جدید می توانید به مطلب معرفی انواع پروفایل های ویندوز و نگاهی به نسل جدید پروفایل ها در همین وبلاگ مراجعه نمایید . ) پروفایل های نسل جدید که از ویندوز ویستا به بعد ، با سیستم عامل های ویندوز همراه گردیده اند تفاوت های بسیاری را به خود دیده اند . لازم به ذکر است که این تغییرات ، Deploy کردن پروفایل های شخصی سازی شده (Customize) را تحت تاثیر خود قرار داده است . ساختار جدید امنیتی اعمال شده بر روی نسل جدید پروفایل ها در نحوه شخصی سازی پروفایل های نسل دوم تغییراتی را ایجاد ساخته است .

باگ غیرقابل قبول یا تغییر بی سر و صدای سناریو پیاده سازی ؟

بر خلاف نظر بسیاری ، ویندوز ویستا را نسبت به نسخه های سلف ویندوز بسیار باارزش ارزیابی می کنم و کیفیت فراتر از حد تصور Windows 7 را مدیون تجربه های ویندوز ویستا می دانم . از نظر من ویندوز ویستا یک محصول بسیار پایدارتر ، امن تر و کاربردی تر نسبت به نسخه های پیشین ویندوز بود. با تمامی این احوال باید ویندوز ویستا را قربانی تبلیغات منفی افرادی دانست که همچنان ویندوز XP را به عنوان سیستم عامل خود انتخاب می نماید . کافیست درباره چگونگی Customize کردن پروفایل درویندوز ویستا (و یا حتی نسخه های جدیدتر ویندوز!) در گوگل جستجو کنید تا به حقانیت عبارتی که بکار گرفتم پی ببرید ، قربانی .

[مشاهده ادامه مطلب]