روزنوشت های آراد حقی

مقاله زیر را در راستای همکاری با سایت وبلاگینا ، اختصاصاً برای آن سایت نگارش کرده ام . این مقاله بازنشر مقاله اصلی است. بدلیل بازنشر بودن این مطلب امکان ارسال نظر در مورد این مطلب را غیرفعال کرده ام. برای ارسال نظر به اصل مقاله در سایت وبلاگینا مراجعه نمایید و نظرات و سوالات خود در آنجا مطرح نمایید.

با اطمینان کامل می توان گفت که هر سایتی که تاکنون ایجاد شده است از المان های ساختاری و محتوایی برخوردار بوده است و به نحوی از آنها استفاده کرده است. از برچسب های پاراگراف (<p>) گرفته تا برچسب های تقسیم کننده (<div>) المان هایی هستند که تاکنون ساختار وب سایت های ما را شکل داده اند. گرچه ، مشکلی که در نسخه های قبلی HTML (تا قبل از نسخه ۵)  وجود داشت ، عدم پشتیبانی محتوا خارج از مفهوم سند (Document) بود. خوشبختانه HTML5 لیست بلند بالایی از المان های جدید را معرفی کرده است که می توانند برای حل این مشکل مورد استفاده قرار گیرند و محتوای وب سایت ها را به سمت معناگرا تر (Semantic) شدن پیش ببرند.

ساختار در HTML5

المان های جدید ساختاری در HTML5 به ما امکانات فراوانی برای توصیف بخش های مختلف صفحات وب را می دهند و را ه های زیادی را پیش پای ما می گذارند. تا به امروز استفاده از المان های div و span به صورت ترکیبی برای ایجاد ساختار صفحه مناسب ترین گزینه پیش رو بود ، اما طراحی ساختار سایت ها با این راه دیگر کافیست! ما اکنون به المان هایی مانند section ، header ، hgroup ، footer ، nav ، article و aside دسترسی داریم که می توانند برای ایجاد ساختار ، مورد استفاده قرار گیرند. هرکدام از این المان های جدید با هدف خاصی معرفی شده اند و به ما در تفکیک بخش های صفحات وب سایت های مدرن کمک خواهند کرد.

[مشاهده ادامه مطلب]

ممکن است شما هم مانند بسیاری از برنامه نویسان یک برنامه نویس باشید و نه یک طراح ! یکی از معضلاتی که برنامه نویسان  با آن سروکار دارند بحث طراحی است . معضلی که با یکی از قابلیت های فوق العاده Microsoft Expression Blend 4 برای برنامه نویسان Silverlight براحتی قابل حل است. گاها بیشتر زمان ما صرف چگونگی طراحی صفحه XAML مان می شود. اگر فایل PSD قالب مورد نظرتان را دارید تنها چیزی که  به آن نیاز دارید import کردن آن داخل نرم افزار Expression Blend و چندین کلیک ساده است !

[مشاهده ادامه مطلب]

مقاله زیر را در راستای همکاری با سایت وبلاگینا ، اختصاصاً برای آن سایت نگارش کرده ام . این مقاله بازنشر مقاله اصلی است. بدلیل بازنشر بودن این مطلب امکان ارسال نظر در مورد این مطلب را غیرفعال کرده ام. برای ارسال نظر به اصل مقاله در سایت وبلاگینا مراجعه نمایید و نظرات و سوالات خود در آنجا مطرح نمایید.

ویندوز سرور ۲۰۰۸ از دو نوع پیکربندی دیسک به صورت Basic و Dynamic پشتیبانی می نماید. دیسک های Basic به پارتیشن ها تقسیم می شوند و می توانند در نسخه های قبلی ویندوز نیز مورد استفاده قرار گیرند. دیسک های Dynamic به volume ها تقسیم می شوند و ویندوز سرور ۲۰۰۰ و نسخه های بعدی ویندوز از آن پشتیبانی بعمل می آورند. هنگامیکه یک دیسک Initialize می شود ، به صورت اتوماتیک از نوع Basic ایجاد می شود ، اما هنگامیکه یک Fault-tolerance Volume Set جدید ساخته می شود ، دیسک های قرارگرفته در مجموعه (Set) به دیسک های Dynamic تبدیل می شوند. امکانات مرتبط با Fault-tolerance و قابلیت ویرایش دیسک ها بدون نیاز راه اندازی مجدد سیستم ، ویژگی هایی است که دیسک های Dynamic را از دیسک های Basic متمایز می سازند.

یک دیسک Basic می تواند به سادگی و بدون از دست دادن اطلاعات به یک دیسک Dynamic تبدیل شود. هنگامیکه یک دیسک Basic تبدیل می شود ، پارتیشن ها به صورت اتوماتیک به Volume های مناسب تبدیل می شوند. هرچند که باید این نکته را در نظر داشته باشید که تبدیل دیسک های Dynamic به Basic کار چندان ساده ای نیست . ابتدا باید از داده های قرارگرفته بر روی دیسک Dynamic ، پشتیبان تهیه شود و یا داده های آن به محل دیگری منتقل گردد و سپس باید تمامی Volume های دیسک حذف شوند. بعد از انتقال داده ها و حذف Volume ها می توانید دیسک Dynamic را به دیسک Basic تبدیل نمایید.

[مشاهده ادامه مطلب]